Προσπαθήσαμε να σπάσουμε το τείχος

Την περασμένη βδομάδα αποφάσισα να καλέσω το τμήμα πληροφοριοδοτών (whistleblowing ) της Τράπεζας της Αγγλίας. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ένας πολύ καλοσυνάτος κύριος, τον φαντάστηκα να κάθεται σε μια μεγάλη αναπαυτική πολυθρόνα με μια μεγάλη κούπα καυτό τσάϊ. Του δήλωσα ότι ήμουν μια ανήσυχη Βρετανίδα πολίτης και ήθελα να δώσω πληροφορίες όχι μόνο για το Βρετανικό, αλλά για το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα. Του εξέφρασα την ανησυχία μου για το αναπόφευκτο μιας ακόμα επερχόμενης οικονομικής κρίσης και τις συνέπειες που αυτή θα έχει για τη καθημερινή ζωή των πολιτών όπως εγώ, οι φίλοι και η οικογένεια μου.

Αφού εξήγησα τις ανησυχίες μου, επικράτησε μια σύντομη σιωπή και έπειτα μου απάντησε, με ήρεμη, καθησυχαστική φωνή: “okay, ωραία, απ’ότι καταλαβαίνω λοιπόν Φλόρα, είσαι στ’αλήθεια μια ενδιαφερόμενη πολίτης, δεν έχεις κάποιο συγκεκριμένο παράδειγμα διαδικαστικού σφάλματος της Τράπεζας της Αγγλίας;” “Κοιτάχτε, ως η αντιπρόσωπός μου κεντρική τράπεζα, αναπαράγετε, διατηρείτε και επηρεάζετε το οικονομικό σύστημα που θεωρώ ότι είναι θεμελιωδώς ελλατωματικό.

Υπό αυτήν την έννοια θεωρώ ότι είναι λανθασμένες οι διαδικασίες σας.” Μου απάντησε και πάλι ήρεμα και καθησυχαστικά, είναι ξεκάθαρο ότι ο κύριος είναι από τους ελάχιστους από όσους έχουμε καλέσει που έχει εκπαιδευτεί στο να ακούει και να επικοινωνεί σωστά.: “Άρα είσαι μια πολίτης, που πήρε το τμήμα πληροφοριοδοτών της κεντρικής της τράπεζας, για να δώσει πληροφορίες/να καταγγείλει την ίδια την κεντρική της τράπεζα;” “Ναι” “Μάλιστα, ναι, ενδιαφέρον ε, κοίτα να δεις” Ήταν πολύ υπομονετικός μαζί μου όσο εγώ εξέφραζα τις ανησυχίες μου και τον ρωτούσα διάφορα. Ένιωσα πως αναπτύξαμε μια ενδιαφέρουσα χημεία στην επικοινωνία μας, κάπως σαν τον καλοκάγαθο πατέρα που ηρεμεί το μικρό παιδί του.

“Δεν είμαι οικονομολόγος Φλόρα και δυστυχώς δεν μπορώ να σου δώσω απαντήσεις. Δηλαδή, έδωσα εξετάσεις για το πανεπιστήμιο αλλά μέχρι εκεί ξέρεις..[γελάει γλυκά] Και ακόμα κι αυτές, μιλάμε για πολύ καιρό πριν, δεν είμαι πολύ ενημερωμένος τώρα πια, έχουν περάσει και τα χρόνια μου ξέρεις!” Το πήρε πάνω του να με καθησυχάσει, “Ξέρεις Φλόρα, αν αυτό σε ηρεμεί καθόλου, πιστεύω αλήθεια πως όλοι εδώ βάζουν τα δυνατά τους και κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για το Βρετανικό κοινό, και πιστεύω πως ο Mark Carney [ο manager της Τράπεζας της Αγγλίας] είναι καλός τύπος και δουλεύει σκληρά.”

Δυστυχώς μόνο αυτή τη βοήθεια μπορούσε να προσφέρει, μου έδωσε και το email για τις γενικές ερωτήσεις του κοινού. Μου ευχήθηκε καλημέρα και με αποχαιρέτησε λέγοντας “Καλή τύχη με όλα Φλόρα.” Επιτέλους ένας ωραίος τύπος, ένας άνθρωπος!

Της Φλόρα

Αφήστε μας ένα σχόλιο

(It will be shown after approval)