Γραφείο επικοινωνίας ή επαγγελματίες στην μη- επικοινωνία;

Τις περισσότερες φορές που μας απαντάει στο τηλέφωνο κάποιος/α εργαζόμενος/η ενός χρηματοπιστωτικού
οργανισμού, μας λένε ότι πρέπει να στείλουμε email στο τμήμα επικοινωνίας ή στο γραφείο τύπου. Ξανά και
ξανά μας λένε ότι “ όλη η αλληλεπίδρασή μας με εξωτερικές οντότητες πρέπει, χωρίς εξαιρέσεις, να επιτευχθεί
μέσω του εξωστρεφούς τμήματος επικοινωνίας.” (ESMA- Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) Εδώ
λοιπόν οι άνθρωποι είναι ειδικά εκπαιδευμένοι να αποκρούουν τις εξωτερικές οντότητες- εισβολείς, σαν
πρώτη και βασική “γραμμή άμυνας” ενάντια στο χειρότερο είδος κακού που υπάρχει: απλούς πολίτες των
οποίων τη ζωή επηρεάζουν. Παραθέτουμε το e-mail που στείλαμε σε ένα αντίστοιχο τμήμα, μετά από μια
εκνευριστική κλήση:

“Αγαπητέ X,
Ζητούμε συγγνώμη αν η κλήση μας πρόσθεσε εκνευρισμό στην ημέρα σας, αλλά σας διαβεβαιώνουμε ότι το
συναίσθημα είναι αμοιβαίο. Το ιδιαίτερα εκνευριστικό για εμάς είναι ότι νιώθουμε ότι είστε καλός άνθρωπος,
αλλά μάλλον ο οργανισμός εξ’ονόματος του οποίου μιλάτε περιορίζει κάπως την ενδεχόμενη βοήθεια που θα
μπορούσατε να μας παρέχετε. Αυτό μας φαίνεται αρκετά προβληματικό για δύο λόγους: πρώτον επειδή,
όπως αναφέραμε και στο τηλέφωνο, αυτός ο οργανισμός (η ESMA που δουλεύει για λογαριασμό της
Ευρωπαϊκής Ένωσης) υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει τους πολίτες, όπως είμαστε κι εμείς, κι η δουλειά της
δεν είναι να μας αποθαρρύνει και να κάνει αδύνατη την κατανόηση των χρηματοπιστωτικών ζητημάτων
(ζητήματα που εσείς ελέγχετε και έχουν άμεση επίδραση στις ζωές μας). Δεύτερον, βρίσκουμε εκνευριστικό
και ειρωνικό το ακόλουθο γεγονός: δουλεύετε στο τμήμα επικοινωνίας αλλά η δουλειά σας τελικά είναι να
αποφεύγετε τεχνηέντως την επικοινωνία. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε ότι η
καθημερινή τριβή με αυτή τη δουλειά δεν αλλοτριώνει την αληθινή προσωπικότητά σας ως ανθρώπινο όν.
Σχετικά με τις συγκεκριμένες ερωτήσεις για τις οποίες θα θέλαμε απαντήσεις, ιδιαίτερα από κάποιον ειδικό,
σας στέλνουμε ένα δείγμα. Μας τις έχει υποβάλλει το κοινό και όσο πιο απλή είναι η απάντηση (χωρίς
παράξενους όρους) τόσο το καλύτερο.

– Πώς γίνεται η χρηματοπιστωτική πολιτική να ενισχύει ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και η φτωχοί
φτωχότεροι;
– Επιτρέπονται ακόμα τα χρηματοοικονομικά παράγωγα σαν μέσο κερδοσκοπικής επίθεσης (άρα δεν είναι
προσδεδεμένα σ’ένα πραγματικό δάνειο ώστε να ελέγχεται το μακροπρόθεσμο ρίσκο;) Αν ναι, γιατί; Δείτε το
παράδειγμα της Vestia που χρεωκόπησε εξαιτίας κερδοσκοπικής επίθεσης χρηματοοικονομικών
παραγώγων: https://www.afm.nl/nl-nl/nieuws/2014/nov/boete-abn-amro
– Γιατί δεν υπάρχει νόμος που να ενοχοποιεί τα μεγάλα στελέχη για τη ζημιά που προκαλούν;
– Τι έχετε να πείτε για την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των οικονομικών πολιτικών του οργανισμού σας;
– Πώς είναι λιγότερο επικίνδυνο, σε συστημικό επίπεδο,το καινούργιο κεντρικοποιημένο μοντέλο Αγοράς
Χρηματοοικονομικών Παραγώγων ‘Hub and Spoke’; Ποιός το ελέγχει και ποιός το χρηματοδοτεί; Και τι γίνεται
με το ηθικό πρόβλημα;
Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας, σίγουρα θα ξαναμιλήσουμε είτε με εσάς είτε με κάποιον/α συνάδελφό σας
σύντομα!”
Δεν λάβαμε απάντηση και ξανακαλέσαμε περίπου 10 φορές αλλά βγήκε ο αυτόματος τηλεφωνητής κάθε

φορά…θα συνεχίσουμε!
Της Φλόρα

Αφήστε μας ένα σχόλιο

(It will be shown after approval)